Girişimcilik, en çok incelenen ve en yanlış anlaşılan insan faaliyetlerinden biridir. Etrafındaki mitoloji, ani atılımları, bir gecede gelen başarıyı ve içgüdüleriyle hareket eden yalnız bir dâhinin zaferini yüceltme eğilimindedir. Araştırmalar ise çok farklı bir hikaye anlatıyor: bilinçli alışkanlık oluşturma, stratejik sabır ve belirlenebilen, geliştirilebilen ve güçlendirilebilen belirli bir dizi psikolojik özellikten bahsediyor.
Yıllar içinde değeri katlanarak artan, kalıcı bir işletme kurmak, sadece iyi bir fikir ve piyasa zamanlaması gerektirmez; aynı zamanda bir şirketin ilk yıllarını atlatıp kurucusunun ötesine geçerek büyümesini belirleyen kararlara, ilişkilere ve kişisel işletme prensiplerine disiplinli bir yaklaşım gerektirir.
Gartner'ın (1988, Journal of Business Venturing) yaptığı çığır açıcı uzunlamasına bir çalışma, girişimcilik başarısının öncelikle girişim kavramının kendisiyle değil, kurucunun davranış kalıplarıyla açıklanabileceğini ortaya koymuştur. MIT'den Shane ve Venkataraman'ın (2000) yaptığı sonraki araştırmalar da bunu destekleyerek, fırsatları tanıma ve bunlardan yararlanma yeteneğinin yalnızca zekâ veya şansa değil, önceden edinilmiş bilgi yapılarına ve bilişsel çerçevelere bağlı olduğunu bulmuştur.
Daha yakın zamanlarda, Kauffman Vakfı'nın (2015) 2.000 girişimci üzerinde yaptığı bir araştırma, işletmenin uzun ömürlülüğünün en önemli belirleyicisinin finansman, sektör veya kurucu ekip büyüklüğü değil, kurucunun öğrenme yönelimi olduğunu ortaya koydu: özellikle, piyasa geri bildirimlerine yanıt olarak modellerini ne kadar hızlı ve sistematik bir şekilde uyarladıkları.
"En iyi girişimciler, en iyi ilk fikre sahip olanlar değil, ilk fikirlerine piyasanın verdiği tepkiden en hızlı şekilde öğrenenlerdir."
Girişimcilikte en yaygın başarısızlık biçimi, araştırmacıların "faaliyet ikamesi" olarak adlandırdığı durumdur; yani çalışma gününü verimli hissettiren ancak stratejik olarak bir fark yaratmayan operasyonel görevlerle doldurmaktır. Yüksek performanslı girişimciler stratejik düşünme için zaman ayırırlar: iş modellerini gözden geçirirler, rekabet dinamiklerini analiz ederler ve sonuçlarının çoğunu yönlendirecek iki veya üç kaldıraç noktasını belirlerler. İlk olarak Pareto tarafından dile getirilen ve daha sonra Koch (1998) tarafından sistemleştirilen 80/20 ilkesi, girişimciler için bir hedef değil, bir hayatta kalma gerekliliğidir.
Ölçeklenebilir işletmeler kuran kurucular, girişimin başlangıcından itibaren belgeleyen, yetki devreden ve sistemleştirenlerdir. Örgütsel öğrenme üzerine yapılan araştırmalar (Argote & Miron-Spektor, 2011), kurumsal bilgiyi tekrarlanabilir süreçlerde yakalayan işletmelerin, kurucunun kişisel uygulamasına dayanan işletmelerden daha iyi performans gösterdiğini ortaya koymaktadır. Sistemi kurma disiplini – başlangıçta daha yavaş olsa bile – bir imparatorluğu bir yaşam tarzı işletmesinden ayıran bileşik avantajı yaratır.
Bir kurucu için en tehlikeli kör nokta, tıpkı kendisi gibi düşünen ve davranan insanları işe almaktır. Takım kompozisyonu üzerine yapılan araştırmalar, bilişsel çeşitliliğin – farklı düşünme stilleri, risk toleransları ve işlevsel güçlü yönler – uzun vadeli performansı tek bir yetenek faktöründen daha iyi tahmin ettiğini sürekli olarak göstermektedir (Page, 2008, The Difference). Kendi profilinizi anlamak ve eksikliklerinizi belirlemek için psikometrik araçlar kullanmak bir gösteriş egzersizi değildir. Bu, kuruluşunuzun en savunmasız olduğu yer hakkında stratejik bir istihbarattır.
Dünyanın en iyi zaman yönetimi sistemi bile kronik tükenmeyi telafi edemez. Loehr ve Schwartz'ın yüksek performans üzerine yaptığı araştırma (2003, Harvard Business Review), sürdürülebilir performans için temel kaynağın zaman değil enerji olduğunu ve bu enerjinin dört boyutta aktif olarak yönetilmesi gerektiğini ortaya koymuştur: fiziksel, duygusal, zihinsel ve amaçlı. On yıldan fazla bir süre boyunca en yüksek performansı koruyan girişimciler, daha fazla saat çalıştıkları için değil, çıktıyı yapılandırdıkları kadar bilinçli bir şekilde toparlanmayı da yapılandırdıkları için bunu başarırlar.
İlişki ekonomisinde itibar, paranın kısa vadede satın alamayacağı, katlanarak büyüyen bir varlıktır. İş ilişkilerindeki güven üzerine yapılan araştırmalar (Fukuyama, 1995; Dirks & Ferrin, 2002), yüksek güven ağlarının işlem maliyetlerini önemli ölçüde azalttığını, anlaşma döngülerini hızlandırdığını ve düşük güvene sahip rakiplerin kopyalamasının neredeyse imkansız olduğu referans ekonomileri yarattığını sürekli olarak göstermektedir. Her etkileşim, teslimat ve yerine getirilen her taahhüt, bileşik faiz ödeyen bir hesaba yapılan bir yatırımdır.
Girişimciliğin öğrenme eğrisini kısaltmanın en etkili yollarından biri, kanıtlanmış bir çerçeve içinde faaliyet göstermektir. BD SELECT lisans modeli, sıfırdan başlamak zorunda kalmadan kendi İK ve psikometrik değerlendirme uygulamalarını kurmak isteyen profesyoneller için özel olarak tasarlanmıştır. 25 yıllık doğrulanmış metodolojiyi, tanınmış bir markayı, sertifikalı araçları ve yerleşik bir pazar konumunu devralırken, uygulamanızı nasıl yöneteceğiniz ve büyüteceğiniz konusunda tam özerkliğe sahip olursunuz.
Bu bir franchise değil. Telif hakkı yok, dayatılmış senaryolar yok ve katı bir işletme kılavuzu yok. Bu profesyonel bir ortaklık: Siz yeteneğinizi ve hırsınızı getiriyorsunuz, biz de altyapıyı ve güvenilirliği sağlıyoruz.
BD SELECT lisansı, 25 yıllık güvenilirliğin de desteğiyle, kendi psikometrik ve İK danışmanlık firmanızı kurmanız için gereken araçları, markayı ve metodolojiyi size sunar.
Lisansı Keşfedin →